content top

Olbrzym węgierski.

Olbrzym węgierski.
Pierwotnie hodowany był na Węgrzech jako gołąb użytkowy. Ma budowę ciała podobną jako olbrzym rzymski i montoban. Od obydwu wymienionych ras różni się przede wszystkim ozdobami z piór i oczami. Ponieważ ma znacznie ograniczone zdolności lotne powinien być trzymany w wolierze. Wygląd Olbrzym węgierski jest duży, potężny i dobrze upierzonym gołębiem z poziomo noszonym tułowiem i obficie rozwiniętym upierzeniem nóg. Na nogach ma nie tylko łapcie, ale i sępie pióra. Na karku ma dużą półkolistą koronę, zakończoną dodatkowo bocznymi różami. Olbrzym węgierski waży około 1 kg, a rozpiętość jego skrzydeł wynosi około 1 metra. Olbrzymy węgierskie białe mają tęczówki czarne, pozostałe odmiany barwne- pomarańczowe. Obwódki powiekowe powinny być wąskie, dziób gruby, ubarwieniem odpowiadający kolorystyce upierzenia. Długie i szerokie pióra, tak jak u większości dużych gołębi, nie przylegają ściśle do ciała, a jeżeli jeszcze są do tego zmierzwione, gołąb sprawia jeszcze bardziej imponujące wrażenie. Mimo że olbrzym węgierski jest dużym gołębiem, jego hodowla nie jest trudna. Jest to gołąb spokojny, dobrze odchowujący młode. Odmiany Najczęściej występują gołębie białe, czrne, czerwone, żółte, niebieskie z czarnymi pasami, srebrzyste z pasami, niebieskie karpiate, szymlowate, tygrysowate i srokate w wymienionych barwach. Rzadko pojawiają się gołębie...

Monden

Monden
Rasa ta rozpowszechniona prawie na całym świecie. Gołąb ten należy do najcięższych, jego masa wynosi 750-900gram. Kiedyś modeny hodowane były przede wszystkim we Francji. I chociaż obecnie straciły znaczenie jako gołębie hodowane na fermach , to ich udział miał w tego typu hodowlach duże znaczenie. Były bowiem przodkiem wielu ras użytkowych. Wygląd Modena charakteryzuje się dużymi rozmiarami ciała, masywną i stosunkowo krótka piersią, krótkimi nogami i poziomym noszeniu tułowia. Głowa w stosunku do reszty ciała jest mała. Ponieważ podczas doskonalenie modena zwracano uwagę głównie na budowę ciała, liczba odmian barwnych i ze wzorem na upierzeniu jest w porównaniu z innymi rasami stosunkowo mała. Najczęściej występują gołębie białe, czarne, czerwone i czerwonopłowe, żółte, niebieskie karpiate, niebieskie z czarnymi pasami, niebieskie szymlowate, czarne i czerwone z wzorem rysunku przypominającym srokę. Podczas oceny mondenów na wystawach brana jest pod uwagę przede wszystkim ogólna budowa ciała, a dopiero w drugiej kolejności i kształt głowy i barwa oczu, oczy powinny być pomarańczowe do czerwonych u gołębi barwnych i u gołębi z rysunkiem przypominającym srokę, a czarne u gołębi białych. Najmniej braną pod uwagę cechą jest barwa i wzór rysunku na...

Kurak modeński

W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat było wiele niejasności na temat hodowli tych małych eleganckich gołębi. Są najmniejsze wśród kuraków i występują w wielkiej liczbie odmian barwnych i z wzorem rysunku na upierzeniu. Hodowane są w wielu krajach Europy oraz USA, a ponieważ przez długi czas nie było jednolitego wzorca nastąpiło wyraźne zróżnicowanie poszczególnych typów, z których stopniowo powstały nowe rasy. Obecnie w hodowli tych gołębi uznawany jest wzorzec niemiecki, a rasa odpowiadająca temu wzorcowi nazywana jest w Niemczech – kurak modeński niemiecki. Kurak modeński uszlachetniony na terenie Niemiec jest gołębiem drobnym, jego masa ciała nie przekracza 400g . Ma zaokrągloną pierś, długie proste nogi oraz długa szyję zwężającą się w kierunku głowy. Ogon noszony jest pod katem 45 stopni do poziomu ciała. Ważny jest też stosunek wysokości do długości ciała. U idealnie zbudowanego gołębia można wysokość gołębia podzielić na trzy jednakowe części. Pierwsza część tworzy głowa z szyją, drugą tułów, a trzecią nogi. Długość ciała powinna odpowiadać 1/3 całkowitej wysokości gołębia. Kurak modeński oceniany jest w następującej kolejności: budowa ciała i postawa, kształt głowy i szyi , długość nóg, barwa oczu i obwódek powiekowych, barwa upierzenia i wzór rysunku, ewentualnie inne cechy wymienione we wzorcu. Głowa powinna być okrągła, bez ozdób z piór. Obwódki powiekowe wąskie, u ciemnych gołębi ciemne, u jasnych jasne. tęczówki są pomarańczowe, a u białych gołębi czarne. Kuraki modeńskie można podzielić pod względem ubarwienia na kilka podstawowych typów: jednobarwne, z rysunkiem sztrasera, a następnie obydwa wymienione w różnych zestawieniach barwnych oraz...

Bagdeta sztajnhajmska

Bagieta ta nie jest w europie zbytnio rozpowszechniona. Budową ciała przypomina skowronka koburskiego. Została wyselekcjonowana z dużych gołębi typu polnego w wyniku skrzyżowania bagdet francuskiej i norymberskiej. Pierś ma pełną, ciało nosi poziomo, a w odróżnieniu od skowronka koburskiego ma dłuższe nogi. Nazwę otrzymała od niemieckiego miasta Steinheim. Głowę ma stosukowo wąską, dobrze zaokrągloną, bez wyraźnie znacznego karku. Oczy pomarańczowe do czerwonych, u białych gołębi ciemne, czarne. Obwódki powiekowe podwójne, czerwone. Dziób ma długi i co jest dla niej charakterystyczne, nie może stanowić przedłużenia linii górnej części głowy. Między krzywizną głowy a linią dzioba musi być wyraźne przejście. Gołębie białe mają dziób jasny, pozostałe barwę jasnego rogu, u gołębi czarnych i białych może być nieco ciemniejszy. Woskówka jest długa i gładka. Mimo, że w tworzeniu tej rasy brała udział bagdeta francuska, to jednak bagdeta sztajnhajmska ma stosunkowo krótką szyję, bez „węzła bagdetowego”, podgardle jest dobrze wykrojone. Nogi są normalnej długości, z nieupierzonymi skokami i palcami. Bagdeta sztajnhamska wykorzystywana jest także do uszlachetniania niektórych ras regionalnych. Została m.in. wykorzystana do wyprostowaną postawę, inny kształt głowy i spiczasty...

Gołąb pocztowy wystawowy.

Gołąb pocztowy wystawowy jest najbardziej podobny do ozdobnego gołębia pocztowego angielskiego. Obydwa mają perłowe oczy, ale różnią się przede wszystkim kształtem głowy i osadzeniem dzioba. Dziób gołębia pocztowego wystawowego tworzy z ciemieniem w odróżnieniu od pozostałych gołębi wystawowych- linię prostą. W europie rasa ta hodowana jest sporadycznie i dlatego rzadko widuje się ją na wystawach. Wśród przodków gołębia pocztowego wystawowego znajdują się według większości specjalistów ozdobny gołąb pocztowy belgijski, ozdobny gołąb pocztowy angielski. Uważa się, że gołąb pocztowy wystawowy został wyhodowany w Wielkiej Brytanii. Gołąb pocztowy wystawowy ma klinowato ukształtowane, masywne ciało, klinowatą głowę i jasnoperłowe oczy. Barwa obwódek powiekowych jest zharmonizowana z barwą otaczającego upierzenia. Dziób jest gruby, długi, tępo zakończony, delikatna woskówka ma kształt litery V. szyja noszona jest pionowo, podgardle jest dobrze wykrojone. Oryginalny wygląd tego gołębia podkreślają silne skrzydła, z przodu dobrze widoczne jest miejsce ich zgięć. Upierzenie przylega mocno. Masywne, krótkie i lekko ugięte nogi nie powinny być ustawione zbyt blisko siebie. Gołąb pocztowy może występować w podobnych odmianach jak gołąb pocztowy, ale niedopuszczalne jest połączenie barwnych i białych...